Rollico
ROLLICO Rolling Components
Konflikt między stanem środowiska, a działalnością człowieka istniał praktycznie od zawsze, jednak wyraźnie uwidocznił się dopiero wraz z rozwojem przedsiębiorstw przemysłowych.
Obserwowane przez dekady zjawisko antropopresji, czyli oddziaływania człowieka na środowisko przyrodnicze, polegające m.in. na jego nadmiernej eksploatacji na potrzeby działalności gospodarczej, rolniczej i przemysłowej doprowadziło do niekorzystnych zmian w środowisku przyrodniczym, zwiększenia emisji zanieczyszczeń, nadmiernej eksploatacji zasobów naturalnych czy nadmiernej produkcji odpadów, skutkujących zachodzącymi obecnie zmianami klimatycznymi.
Każdego dnia do atmosfery, hydrosfery i litosfery przedostają się tony szkodliwych substancji. Większość z tych zanieczyszczeń następuje wskutek:
Skutkiem degradacji środowiska przyrodniczego przez miasta i ośrodki przemysłowe jest tworzenie się kwaśnych opadów, niszczenie warstwy ozonowej czy globalne ocieplenie klimatu.
Jednak wielu ludzi nadal ma skłonność do umniejszania przyszłych kosztów i niebezpieczeństw uznając je za mniej dotkliwe w skutkach, niż w rzeczywistości się okazują.
Eksploatacja zasobów naturalnych (węgla, ropy, gazu) prowadzi do degradacji środowiska w postaci zanieczyszczeń powietrza, gleby, wód, oraz zniszczenia siedlisk roślin i zwierząt.
Dwutlenek węgla pochodzący z działalności człowieka w największym stopniu przyczynia się do globalnego ocieplenia. Do 2020 r. jego stężenie w atmosferze wzrosło do 48% powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej (czyli do 1750 r).
Metan jest gazem cieplarnianym o większej mocy niż CO2, ale utrzymuje się w atmosferze krócej. Podtlenek azotu, podobnie jak dwutlenek węgla, jest długożyciowym gazem cieplarnianym, który gromadzi się w atmosferze przez dziesięcio-, a nawet stulecia.
Szacuje się, że w latach 1890-2010 przyczyny naturalne, tj. zmiany promieniowania słonecznego czy aktywności wulkaniczne przyczyniły się do ogólnego wzrostu temperatury o mniej niż +/- 0,1° C.
Podczas gdy całkowity średni wzrost temperatury globalnej w tych latach szacuje się na 0,8 ° C (dane NASA/GISS).
Produkcja energii z węgla, ropy i gazu to największe źródło CO2 na świecie. Transport (w szczególności samochody, samoloty, statki) odpowiada za znaczną część emisji w krajach uprzemysłowionych.
Przemysł ciężki emituje ogromne ilości gazów cieplarnianych. Dodatkowo eksploatacja surowców i produkcja dóbr wiąże się z dużym zużyciem energii i generowaniem odpadów.
Gospodarowanie ograniczonymi zasobami naturalnymi wymaga zatem ogromnej odpowiedzialności, a bezpieczeństwo ekologiczne to w dużej mierze kwestia transformacji energetycznej przemysłu.
Zmiany klimatu są bezpośrednio powiązane z emisją gazów cieplarnianych, w szczególności dwutlenku węgla (CO₂), powstających w wyniku spalania paliw kopalnych. Według analiz sektora energetycznego opracowanych przez World Resources Institute,około 75% globalnych emisji gazów cieplarnianych pochodzi z produkcji i wykorzystania energii. Wśród sektorów gospodarki znaczącym źródłem emisji jest przemysł, który odpowiada za ponad jedną piątą globalnych emisji gazów cieplarnianych.
W tym kontekście transformacja energetyczna przemysłu, polegająca na zastępowaniu paliw kopalnych energią niskoemisyjną, stanowi jeden z kluczowych elementów strategii ograniczania globalnego ocieplenia. Szczególną rolę w tym procesie odgrywają odnawialne źródła energii (OZE).
Odnawialne źródła energii obejmują technologie wytwarzania energii wykorzystujące naturalne procesy odnawiające się w krótkiej skali czasu. Do najważniejszych należą:
W przeciwieństwie do paliw kopalnych, produkcja energii z tych źródeł nie wymaga spalania węgla, ropy naftowej ani gazu ziemnego. W rezultacie emisje gazów cieplarnianych związane z wytwarzaniem energii elektrycznej z OZE są znacząco niższe.
Według raportów Intergovernmental Panel on Climate Change emisje w całym cyklu życia instalacji energetycznych (tzw. life-cycle emissions) wynoszą średnio:
Dla porównania, elektrownie węglowe emitują średnio około 820 g CO₂/kWh, a elektrownie gazowe ok. 490 g CO₂/kWh.
Kolejnym istotnym elementem odpowiedzialności klimatycznej jest odejście od gospodarki liniowej, w której modelu ciągle funkcjonuje ok 92% światowego przemysłu (czyli działającej w myśl zasady: weź à wyprodukuj à zużyj à wyrzuć) na rzecz gospodarki zgodnej z tzw. filozofią zero waste, czyli gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ).
Obecnie jedynie 8% wydobywanych surowców pozostaje zamkniętym obiegu gospodarczym. Reszta staje się odpadem, a więc model liniowy powoduje degradację środowiska, wyczerpanie surowców oraz stały wzrost ilości odpadów, podczas gdy model GOZ (działający wg schematu: zmniejsz à wykorzystaj à poddaj recyklingowi) postuluje sposób projektowania produktów tak, aby mogły być one ponownie wykorzystane, naprawione lub poddane recyklingowi.
Jest to zatem model, który:
Co wdrożyliśmy w ramach projektu: Wdrożenie w przedsiębiorstwie nowej technologii produkcyjnej umożliwiającej zaoferowanie innowacyjnych produktów techniki liniowej.
Szacowane osiągnięte efekty:
W codziennym życiu warto stosować zasadę 6R gospodarki o obiegu zamkniętym:
Tolerancja sortowania
nawet do 0,5 µm
System zarządzania
jakością ISO 9001:2015
Ponad 20 lat doświadczenia
w technice liniowej.
Produkujemy elementy pod
indywidualne wymagania.